Tanrı Benden Ne Bekliyor?

Eğer siz de çoğu Hristiyan gibiyseniz yaşamınızda Tanrı’yı hoşnut etmek istiyorsunuz demektir. Ama dürüst olmak gerekirse aynı zamanda bazen Hristiyan yaşamından yoruluruz. Bazen her şeyin bizi fazlasıyla baskı altına aldığını düşünürüz.

Ben bir ateistken gündemimde günah diye bir şey yoktu. Bu konunun farkında değildim. Suçluluk duygusuna yabancıydım. Ama Hristiyan olduğum zaman… Yaşamımda Tanrı’nın istemediği şeyler olduğunu keşfettim. Aynı zamanda başkalarını sevmem, Kutsal Kitabımı okumam, dua etmem, tanıklıkta bulunmam, başkalarını öğrenci olarak yetiştirmem gerektiğini öğrendim. Ve bazen kendi kendime “ateist olmak çok daha kolaymış” dediğim oldu. Ama bir kez Tanrı’yı tanıdıktan sonra onu yaşamımda yüceltmek için inanılmaz bir sorumluluk hissi duymaya başladım. Kutsal Kitabımı okuduğumda bir buyruk ile karşı karşıya geldiğim zaman sanki her ayette kendime çok dürüst bir biçimde “evet, bu iyi bir fikir. Evet bunu yapmalıyım” diyordum.

Neyse ki Tanrı Kutsal Yazılar aracılığıyla beni aşırı sorumluluk sahibi ve performans odaklı düşünce yapısından uzaklaştırdı. Böylece Tanrı’yı tekrar görebildim ve O’nunla ilişkimden tekrar zevk almaya başladım. Kutsal Yazılar’ın her yerinde – Romalılar, Galatyalılar, Efesliler, 1&2. Korintliler’de – bir ilke vardır.

Bu ilke şöyle der: Tanrı senden mükemmel olmanı istemez. Tanrı senin kendisi kadar kutsal olmanı beklemez. Tanrı senin Hristiyan yaşamını sürdürebileceğini hiç düşünmedi, ne de O’nun kutsallık standartlarına ulaşabilmeni bekliyor. Eğer bunu yapabileceğini düşünseydi, senin için ölmek üzere dünyaya gelmezdi. Ama geldi.

İsa kalabalıklara şöyle dedi: “Babanız yetkin olduğu gibi siz de yetkin olmalısınız” O halde Tanrı’nın yasalarının ve buyruklarının yetkinlik/mükemmellik gerektirdiği doğrudur. Ve eğer Tanrı tarafından O’nun standartlarına ne kadar uyduğumuza bakılarak kabul edilecek olsaydık, tamamen mükemmel olmamız gerekirdi. İsa’nın günahlarımızın cezasını ödemek için dünyaya gelmesine şaşırmamalıyız!

Tanrı kendi mükemmelliği ile senin günahlılığın arasındaki uçurumun farkındadır. Hristiyanlar bile bu uçurumu kapatma isteğinin yarattığı sürekli gerilimle yaşarlar. Böylece daha rahat hisseder, Tanrı’ya daha yakın olacağımızı düşünürüz. Bazıları bu uçurumu Tanrı’nın standartlarını düşürmeye çalışarak yaparlar: “Tanrı aslında bunu söylemiyor…”. Bazıları da kendi performanslarını yükseltmeyi denerler: “Daha sıkı çalışmalıyım…”

Bu uçurum konusunda Tanrı ne diyor? Bu uçurum orada ve her zaman orada olacak. Ancak İsa Mesih’e iman etmiş olan sen, onu yaşamına kabul ettin, bağışlandın ve doğru ilan edildin, onun gözünde çok değerlisin, seni büyük bir özenle ellerinde tutuyor. Sen tamamen ona aitsin ve seni bu uçuruma rağmen karşılıksız bir biçimde seviyor.

“Böylece imanla aklandığımıza göre, Rabbimiz İsa Mesih sayesinde Tanrı'yla barışmış oluyoruz. İçinde bulunduğumuz bu lütfa Mesih aracılığıyla, imanla kavuştuk ve Tanrı'nın yüceliğine erişmek umuduyla övünüyoruz. “

Ancak yaşamınızın bir noktasında Tanrı’nın gerçekten de bir tür geri ödeme istiyor olması gerektiğini düşünmeye başlayabilirsiniz. Bu makalenin amacı, sizi Tanrı için performans göstermeniz gerektiği duygusuna düşmekten alıkoymaktır. Kutsal Yazılar buna karşı uyarılarda bulunur, çünkü bu sizin Mesih’i bilmekten dolayı sahip olduğunuz sevinci ortadan kaldırır. O halde Tanrı’nın sizin onunla ilişkiniz hakkında ne söylediğine ciddi bir biçimde bakalım. O’nunla nasıl ilişki kurabileceğimizi ortaya koyan temel kurallara bir göz atalım.

Nasıl Hristiyan Oldunuz

Hristiyan olduğunuz zaman Tanrı’nın sizin çabanıza eklediği kendi sorumluluklarının ne kadar ağır olduğuna bakın:

  • Tanrı seni dünyanın kurulmasından önce seçti ve kendine ait olduğunu ilan etti.2
  • Tanrı senin için dünyaya geldi.3
  • Senin günahların için Tanrı’nın kendisi öldü.4
  • Tanrı birinin sana müjdeyi açıklamasını sağladı.5
  • Tanrı yaşamına gelmeyi teklif ediyor.6
  • Tanrı sana O’nu bilme ve O’nunla yaşama isteğini verdi.7
  • Sen O’na döndün ve O’nu yaşamına aldın.
  • Tanrı yaşamına girdi, senin doğru ve bağışlanmış olduğunu ilan etti ve senin kendisine ait olduğunu söyledi.8

Sadece Tanrı’ya imanlar yanıt vererek Hristiyan oldun. Tanrı senin Hristiyan yaşamını da aynı şekilde yaşamanı ister. Sadece O’na imanla yanıt vererek. Sorumluluğun asıl yükü (ve yapma gücü) tamamen Tanrı’dadır. Belki de “bu yeterince basit görünüyor, burda anlaşılmayacak ne var?” diyebilirsin. Sorun şu ki neredeyse her Hristiyan şu ya da bu gün bu konuda hataya düşer. Neden?

Tanrı’nın sana verdiklerinden dolayı O’na borçlu olduğunu düşünmen insan doğasına ait bir şeydir. Aynı zamanda şimdi Kutsal Kitap’ı biraz bildiğine göre, dua etmeyi ya da Tanrı hakkında başkalarıyla konuşmayı biraz öğrendiğine göre… artık sorumluluğu kendi omzuna alıp “iyi bir Hristiyan gibi” davranmanın zamanı geldiğini düşünebilirsin. Tanrı’yı bilmekten gelen sevincini bundan daha hızlı bir biçimde ortadan kaldıracak başka hiçbir şey yoktur.

Ve eğer Tanrı için performans göstermen gerektiği yönündeki bu hatalı düşüncelere kendi başına varmazsan, ne yazık ki etrafındaki diğer Hristiyanlar Tanrı’ya daha iyi itaat etmen için seni suçlu hissettirmek ve sende bir baskı ile beklenti oluşturmak için ellerinden geleni yapacaklardır. Bu makale (umarım) Hristiyan yaşamını Tanrı’yı performansınla hoşnut etme hissinin yarattığı yükleri hissetmeden nasıl yaşayacağını Kutsal Yazılar’a dayanarak anlatmaya çalışacak. Tanrı’nın seni ne kadar derin bir biçimde sevdiğini ve seninle ilişki kurmak istediğini bir kez daha gösterecek.

Tanrı seninle olan ilişkisini tamamen sana bağlı bir ilişki halinde kurmadı; ama bu ilişkiyi tamamen kendisine dayanan bir ilişki yaptı. Şimdi bunu bazı ayetlerle açıklamaya çalışacağım.

Tanrı Bizi Nasıl Kabul Eder?

İsa’nın senin için ölümü sonucunda O’nun lütfuyla (iyiliğiyle) bağışlandın. İsa’nın senin günahların için öldüğüne inanarak O’nun bağışlanma armağanını aldın, öyle değil mi? Bağışlanmayı kendin kazanmadın. Sadece Tanrı seni bağışladığını söylediği zaman bu söze iman ettin.

“...ama Kurtarıcımız Tanrı iyiliğini ve insana olan sevgisini açıkça göstererek bizi kurtardı. Bunu doğrulukla yaptığımız işlerden dolayı değil, kendi merhametiyle...yaptı”9 “Lütfunun zenginliği sayesinde Mesih’in kanı aracılığıyla Mesih’te kurtuluşa, suçlarımızın bağışlanmasına kavuştuk ...”10

Tamam, şimdi artık Hristiyan olduğunuza göre bundan sonra kurallar değişiyor mu? Tanrı’nın artık sizden beklentilerini içeren uzun bir listesi mi var? Hayır. Şimdi “bir dakika, Kutsal Kitap buyruklarla DOLU. Sana ne yapman gerektiğini söylemeyen tek bir paragraf bulamazsın” diyebilirsin. Evet, bu doğru, Kutsal Kitap gerçekten de buyruklarla DOLU. Ancak Tanrı sana bu buyrukları verirken aynı zamanda bunlara hiçbir zaman tamamen uyamayacağını da söyler. Aslına bakılırsa, bunlara uymak için çabalarını arttırdıkça günahının daha da çok farkına varacağını anlatır. 11 Aynı zamanda daha çok çabaladıkça daha da başarısız hissedersin, Tanrı’nın yargısını ve mahkûmiyetini daha da çok hissettikçe Tanrı’dan gittikçe daha uzak olduğunu düşünmeye başlarsın.

Elçi Pavlus da bu duygularla mücadele ettiği zamanlar olduğunu söyler. Tanrı’nın yasasına baktığı zaman şöyle dedi: “Tanrı’nın buyrukları kutsal, doğru ve iyidir”. Ancak onlara uyarak Yaşamaya çalıştıkça günah işlemeye devam ettiğini fark etti. “İçimde, yani benliğimde iyi bir şey bulunmadığını biliyorum. İçimde iyiyi yapmaya istek var, ama güç yok. İstediğim iyi şeyi yapmıyorum, istemediğim kötü şeyi yapıyorum” dedi. 12 Büyük bir hayal kırıklığı İçerisinde şöyle devam etti: “Ne zavallı insanım! Ölüme götüren bu bedenden beni kim kurtaracak? Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla Tanrı'ya şükürler olsun! Sonuç olarak ben aklımla Tanrı'nın Yasası'na, ama benliğimle günahın yasasına kulluk ediyorum.” 13

Başarısızlık, günah, yargı ve mahkûmiyet duygularıyla mücadele etmek için Kutsal Yazılar kullanılmalıdır. “Mesih İsa’da olanlara karşı artık hiçbir mahkûmiyet yoktur”14 “Çünkü biz Tanrı’nın düşmanlarıyken Oğlu’nun ölümü sayesinde O’nunla barıştıksa, barışmış olarak Oğlu’nun yaşamıyla kurtulacağımız çok daha kesindir!” 15

O halde Tanrı’nın buyruklarına baktığın zaman bunları kendi çabalarınla yerine getirmeye çalışma… bunun yerine senin içinde yaşayan Tanrı’ya, bunları senin içinde ortaya çıkarması için dua et ve O’ndan iste. Eğer Tanrı birbirimizi sevmemiz gerektiğini söylüyorsa bunu çok heyecan dolu bir sorumluluk duygusuyla yapmak için etrafta koşturmanı ve ne kadar sevecen bir insan olduğunu O’na kanıtlamaya çalışmanı beklemez. Bunun yerine O’na dayanmanı ister, “Tanrım, yüreğimde yaşamanı ve bu kişiyi senin gördüğün gibi görmek istiyorum ve bu kişi için hissettiğin sevgiyi benim yüreğime koyman için dua ediyorum. Öyle ki onu senin sevdiğin gibi sevebileyim. Bu kişiyi kendi başıma sevemem, bu nedenle senin büyük sevginin benim yaşamımda onlar için bir sevgi oluşturması için dua ediyorum”

Ne Fark Var?

Buradaki fark bağımsız bir biçimde Tanrı için performansta bulunmak ile tamamen Tanrı’nın senin aracılığınla yaşaması için O’na dayamaktır. Bizler olgunlaşarak zamanla Tanrı’dan bağımsız hale gelmeyiz. Sadece O’na gittikçe daha çok bağımlı bir hale gelerek olgunlaşırız ve O da bizden bunu ister. Tanrı senin onunla bir ilişki içerisinde olmanın, O’na güvenmenin, O’na dayanmanın özgürlüğünü yaşamanı ve bu ilişkinin sevgisini tatmanı ister. O’nun için performans göstermeni, iyi işler yapmaya çalışmanı beklemez.

Kutsal Kitap Tanrı’nın buyruklarından söz ederken “yasa” terimini kullanır. Şimdi bir Hristiyan olduğuna göre artık yasa ya da Tanrı’nın yargısı ve mahkûmiyeti altında değilsin – bunun yerine bağışlanma ve sonsuz yaşama kavuştun. Yasanın buyruklarından özgür kılındın.

Pavlus şunları söyledi: “İnsanın Kutsal Yasa'nın gereklerini yaparak değil, İsa Mesih'e iman ederek aklandığını biliyoruz. Bunun için biz de Yasa'nın gereklerini yaparak değil, Mesih'e iman ederek aklanalım diye Mesih İsa'ya iman ettik. Çünkü hiç kimse Yasa'nın gereklerini yaparak aklanmaz.”16

Pavlus Tanrı’nın buyruklarına ve bunları yerine getirmeye ne kadar odaklanır? “Çünkü ben Tanrı için yaşamak üzere Yasa aracılığıyla Yasa karşısında öldüm. Mesih'le birlikte çarmıha gerildim. Artık ben yaşamıyorum, Mesih bende yaşıyor. Şimdi bedende sürdürdüğüm yaşamı, beni seven ve benim için kendini feda eden Tanrı Oğlu'na imanla sürdürüyorum. Tanrı'nın lütfunu geçersiz saymış değilim. Çünkü aklanma Yasa aracılığıyla sağlanabilseydi, o zaman Mesih boş yere ölmüş olurdu."17

İsa Mesih’i kabul etmeden önce Tanrı’dan uzaktınız, sadece Tanrı’nın buyruklarını bilebiliyordunuz ve Tanrı’nın yargısı altındaydınız. Ama artık Mesih’i tanıyorsunuz ve O’nun Ruh’u içinizde yaşıyor.

Tanrı der ki “Buyruklarımı yüreklerine koyacağım ve onları zihinlerine yazacağım” Ve aynı yerde “Onların günahlarını ve suçlarını artık anmayacağım.”18 O halde artık yasanın senin istekleriyle senin tepende durmasının yerine, Tanrı yasayı senin içine yerleştirdi, ve Kutsal Ruh seni değiştiriyor, O’nu hoşnut eden şeyi gittikçe daha iyi bir şekilde yapabilme isteği veriyor. Zaman içerisinde Tanrı ile ilişkinde büyüdükçe O’nun önünde kutsal bir yaşam sürdürebilmen için içindeki isteği ve gücü arttıracaktır.

“İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı'nın armağanıdır. Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildir. Çünkü biz Tanrı'nın yapıtıyız, O'nun önceden hazırladığı iyi işleri yapmak üzere Mesih İsa'da yaratıldık”19

Tanrı’nın yaşamın için bir planı var; yaşamını başkalarının yararına ve O’nun yüceliği için sürdürmeni ister. İlişkin artık Tanrı ile, O’nun yaşamı senin içinde yaşıyor ve senin içinde iyi işler üretiyor.

Günah Ne Olacak?

Şimdi sana şunu sorayım: Yaşamında seni belirli bir günahtan ya da mücadele ettiğin kötü bir alışkanlıktan kurtarmasını istersen ne olacak? Hala hırçınlıkla, kötü huylarla mücadele ediyor, ayartılmalara yenildiğini görüyorsan, ya da dua edip Kutsal Kitap okumakta başarısız olduğunu görüyorsan ne olacak? Bu durumda ne olur? Bu durumda artık Hristiyan yaşamının tüm sorumluluğunu üzerine alıp tüm çabalarını buna harcamanın zamanı mı gelmiştir? Hayır. Tanrı için performans göstermeye başladığın anda başarısızlığını daha da çok görecek ve Tanrı’dan daha da uzak hissedeceksin. Bu da O’nu tanımakta gittikçe daha az sevinç duymana neden olacak.

Bir Hristiyan için Tanrı’nın çabaları ödüllendirdiğini düşünmek oldukça kolaydır, çünkü tüm toplum böyle düşünür: Sorumlu ol, çok çalış, elinden gelenin en iyisini yap… ve bunun sonucunda ödüllendirileceksin. Bir Hristiyan Kutsal Kitap’taki buyruklara bakarak “Evet, yeterince uğraşırsam bunu yapabilirim” diyebilir. Ve bu düşünde onları büyük hayal kırıklıklarına götürecektir, çünkü Kutsal Kitap yasaya odaklanmanın sadece tek bir sonuç doğurduğunu yazar: günahının daha da çok farkına varmak. Tanrı seninle olan ilişkisini çaba ve ödül temelinde oluşturmadı. Bunu yerine O’na senin yaşamında kendisini hoşnut eden şeyi üretmesi için güvenmeni istiyor.

Bu dünyada yaşadığın sürece günah işleyeceksin. Bu yaşamda hiçbir zaman mükemmel olmayacaksın. Bunu bilen tek kişi sen değilsin, Tanrı da bunu biliyor. Yaşamında günahlar gördükçe onları itiraf et, ve Tanrı sana şu sözü veriyor:

“Günahlarımızı itiraf edersek güvenilir ve adil olan Tanrı günahlarımızı bağışlayıp bizi her kötülükten arındıracaktır.”20

Tanrı’nın Sizi Değiştirmesine İzin Verirken Sabırlı Olun

Tanrı’yı tanımaya odaklan. Dua, Kutsal Kitap’ı okumak, diğer Hristiyanlar’la paydaşlık ve öğretiş aracılığıyla O’nu daha da çok tanımaya çalış. Bunların hepsi iyidir. Ancak imanın kendi çabalarına dayanmamalıdır, bunun yerine Tanrı’nın senin yaşamında etkin olmasına dayanmalıdır. İsa bunun bir asma üzerindeki üzümler gibi olduğunu söyledi. İsa ana asmadır ve bizim asmanın dalları gibi olmamız gerektiğini söyledi. “Bende kalın ve ben de siz de kalacağım”. Bende kalmazsanız ürün vermezsiniz.”21

İsa bunun ardından şunları söyledi: “Baba beni sevdiği gibi ben de sizi sevdim. Benim sevgimde kalın.”22

İsa’nın “buyruklarıma itaat edin” Demesine Ne Diyeceğiz?

Doğru yaşama şekli, İsa’nın sözünü ettiği bol yaşamı tecrübe etmenin yolu, ve O’nun size olan sevgisi hakkında daha çok ikna olmak İsa’nın söylediklerini yapmaktan geçer. İsa şöyle dedi: Eğer buyruklarımı yerine getirirseniz sevgimde kalırsınız, tıpkı benim de Babam'ın buyruklarını yerine getirdiğim ve sevgisinde kaldığım gibi... Bunları size, sevincim sizde olsun ve sevinciniz tamamlansın diye söyledim.”23 Sizin kendisinin doğru olduğunu söylediği şekilde yaşamanızı ve bir Hristiyan olarak onun sevgisini ve sevincinizi yaşamanızı ister. Ancak O’nun buyruklarına itaat etmenin yolu, bu buyrukları düşünürken sadece ona dayanmanızdır.

Bu nedenle Kutsal Kitap’ta Tanrı’nın “Bunu yapın…” dediğini gördüğüm zaman Tanrı’ya hemen şunu söylüyorum: “İyi bir fikir. Yaşamımın seni hoşnut etmesini istiyorum ve bunu Ruh’un aracılığıyla yaşamımda gerçekleştirmeni istiyorum. Sana bu şekilde itaat etme becerisini ver. Tanrım, bunu tek başıma yapabileceğimi düşündüğüm anda felakete doğru giderim. Ama düşüncemi değiştirmeni, ya da yaşamımda ne yapman gerekiyorsa onu yapmanı istiyorum. Öyle ki benim yaşamım bu ayetlere uygun olsun.” Bunun ardından artık bu konuda kaygı çekmiyorum. Bu ayeti yazıp öğrenebilirim, hatta ezberleyebilirim. Ama tüm imanımla Tanrı’ya bakmaya devam ederim.

O seni yasanın taleplerinden özgür kıldı, kendisinde dinlenip O’na bağlı olman için sana kollarını açıyor. Orada O’nu tanımanın tüm yakınlığını hissedebilirsin.

“Aynı şekilde kardeşlerim, siz de bir başkasına -ölümden dirilmiş olan Mesih'e- varmak üzere Mesih'in bedeni aracılığıyla Kutsal Yasa karşısında öldünüz. Bu da Tanrı'nın hizmetinde verimli olmamız içindir”24

“Şimdiyse biz, daha önce tutsağı olduğumuz Yasa karşısında öldüğümüz için Yasa'dan özgür kılındık....”25

“Oysa her iman edenin aklanması için Mesih, Kutsal Yasa'nın sonudur”26

"Ancak çalışmayan, ama tanrısızı aklayana iman eden kişi imanı sayesinde aklanmış sayılır"27

(1) Romalilar 5:1,2
(2) Efesliler 1:4; 2. Timoteos 1:9
(3) Yuhanna 3:16
(4) Romalilar 5:8
(5) Efesliler 1:13
(6) Vahiy 3:20; Yuhanna 1:12,13
(7) Vahiy 3:20
(8) 1. Yuhanna 3:1; Koloseliler 1:13,14; Efesliler 1:4; Yuhanna 1:12
(9) Titus 3:3-7
(10) Efesliler 1:7
(11) Romalilar 3:20
(12) Romalilar 7:18,19
(13) Romalilar 7:24,25
(14) Romalilar 8:1
(15) Romalilar 5:8-10
(16) Galatyalılar 2:16
(17) Galatyalılar 2:19-21
(18) İbraniler 10:16,17
(19) Efesliler 2:8,9
(20) 1. Yuhanna 1:9
(21) Yuhanna 15:4
(22) Yuhanna 15:9
(23) Yuhanna 15:10,11
(24) Romalilar 7:4
(25) Romalilar 7:6
(26) Romalilar 10:4
(27) Romalilar 4:5